Η απαραίτητη καινοτομία για την Ελλάδα

Από την ύπαρξή μας ως Ελληνισμός, δεν ήμασταν ποτέ της ποσότητας. Δεν είναι ο φυσικός μας χώρος κι όσοι προσπαθούν να προωθήσουν την ιδέα της ποσότητας απλώς δεν σκέφτονται τις διαστάσεις που έχει μία χώρα σαν την Αμερική, την Κίνα ή την Ρωσία. Γι’ αυτό ο Ελληνισμός ήταν πάντα στον τομέα της ποιότητας, όπου η νοημοσύνη είναι απαραίτητη για να λύσει τεχνικά προβλήματα μ’ έναν πρωτοποριακό τρόπο. Βέβαια μερικοί θα πουν ότι μόλις γίνεται αυτό μετά οι άλλοι αντιγράφουν και έχουν τα μεγαλύτερα έσοδα. Πρώτον ξεχνούν ότι είναι η αλήθεια, και κατά συνέπεια το ξέρουμε, δεύτερο η μίμηση είναι η έκφραση του θαυμασμού. Επιπλέον ο Ελληνισμός ήταν πάντα της προσφοράς για την Ανθρωπότητα, άρα τόσο το καλύτερο αν άλλοι τον αντιγράφουν. Η ουσία είναι το θέμα της καινοτομίας στον τομέα της ποιότητας γιατί έτσι και μόνο έτσι δημιουργείται η διαφορά που κάνει τη διαφορά. Για τον Ελληνισμό, η καινοτομία είναι φυσιολογική και όχι σπάνια. Γιατί το σπάνιο δεν είναι σπάνιο για το σπάνιο. Μόνο που όταν μιλούμε για καινοτομία δεν αναφερόμαστε στις ευρεσιτεχνίες και τις λεγόμενες πατέντες. Η καινοτομία δεν είναι επίδειξη και μόνο. Είναι ικανή να προκαλέσει μία αλλαγή φάσης και τα πράγματα και η θεώρησή τους να είναι εντελώς διαφορετικά μετά την ύπαρξή τους. Στην καινοτομία το μόνο που είναι απαραίτητο είναι η νοημοσύνη. Όλα τα άλλα είναι τεχνικά εξαρτήματα. Έτσι όταν βλέπουμε νέους που λένε ότι δεν υπάρχει μέλλον στην πατρίδα μας, είναι απλώς επειδή δεν σκέφτονται, αλλά εξετάζουν τον κόσμο αποκλειστικά μ’ έναν τρόπο κοινωνικό. Ενώ ο μόνος τρόπος για να μην υπάρξει μέλλον, είναι να μην υπάρχει νοημοσύνη. Ακόμα κι αν μελετήσουμε τις επιστημονικές ανακαλύψεις, θα δούμε ότι σχεδόν όλες οφείλονται αποκλειστικά στο θέμα της νοημοσύνης που έχει συνδυάσει τη δυναμική της με τη μνήμη της σκέψης. Ο Ελληνισμός δίχως να το έχουν καταλάβει πολλοί από τους δικούς μας είναι, θέλουμε δεν θέλουμε, μία ζώνη καινοτομίας. Μόνο που αυτή δεν είναι του χώρου αλλά του χρόνου. Έτσι αν το συνειδητοποιήσουμε όλοι τότε η ευρηματικότητα και η πολυμηχανία θα μας φανούν φυσιολογικές στο πλαίσιο αυτό της καινοτομίας. Διότι όταν ένας τόσο μικρός λαός είναι ικανός να προσφέρει διαχρονικά τόσα πολλά στην Ανθρωπότητα δεν μπορεί να μην είναι καινοτόμος.

Νίκος Λυγερός

Ν. Λυγερός: Η γεωπονική καινοτομία του Α. Φασούλα

Ακόμα και οι ειδικοί γνωρίζουν πια τη γραμμική φύτευση και βέβαια την πιο παραδοσιακή δηλαδή την τετραγωνική. Και οι δύο βασίζονται στην απλότητα της εφαρμογής τους στη γεωργία. Αν όμως εξετάσουμε μερικές παραμέτρους που δεν είναι τόσο άμεσες και κατά συνέπεια δύσκολα προσβάσιμες από τους μη ειδικούς, μπορούμε ν’ αντιληφθούμε ότι αυτές οι γεωμετρίες έχουν και μειονεκτήματα. Για να ξεπεράσει πρόβλημα του τύπου επικάλυψης, ελέγχου, αναπαραγωγής αλλά και ανταγωνιστικότητας, ο Α. Φασούλας επινόησε τη χρήση εξαγωνικού δικτύου στη γεωργία. Για να καταλάβουμε μερικά θεμελιακά στοιχεία αυτής της καινοτομίας αρκεί να εξετάσουμε μερικές βασικές μαθηματικές ιδέες. Ένα βασικό στοιχείο αφορά την επικάλυψη μιας επιφάνειας μέσω κανονικού πολυγώνου. Είναι γνωστό βέβαια ότι αυτή η επικάλυψη είναι εφικτή, λόγω γεωμετρίας μόνο από το τρίγωνο, το τετράγωνο και το εξάγωνο. Αυτό το απλό θεώρημα μας δίνει μια βάση για τη μελέτη των γεωργικών επιφανειών. Στη συνέχεια, ένα βασικό στοιχείο είναι το θέμα της περιοδικότητας που θα μας επιτρέψει να αξιοποιήσουμε την έννοια της αναπαραγωγής μοτίβων. Είναι εύκολο να αποδείξουμε ότι η περιοδικότητα σ’ ένα τετραγωνικό δίκτυο, επιτρέπει την ύπαρξη της ιδιότητας της αναπαραγωγής δηλαδή κάθε κορυφή μέσω της κυψέλης της να έχει σχέση με κυψέλες που είναι όλες διαφορετικές (βλέπε opus 14325). Αυτό έκανε ο Α. Φασούλας για το εξαγωνικό δίκτυο. Η διαφορά όμως οφείλεται στην γεωμετρία και συνεπώς την απόσταση των κυψελών. Καθώς οι κορυφές βρίσκονται σ’ ένα τριγωνικό δίκτυο, έχουμε μεγαλύτερη πυκνότητα. Πιο συγκεκριμένα, σ’ ένα τετραγωνικό δίκτυο, οι κορυφές έχουν βαθμό 4 και το δυικό δίκτυο έχει την ίδια ιδιότητα. Γι’ αυτό το λόγο δεν προσέχουμε τη διαφορά που θα κάνει τη διαφορά. Σ’ ένα τριγωνικό δίκτυο, οι κορυφές έχουν βαθμό 6 και στο δυικό δίκτυο, οι κορυφές έχουν βαθμό 3. Ενώ σ’ ένα εξαγωνικό δίκτυο, οι κορυφές έχουν βαθμό 3 και στο δυικό δίκτυο οι κορυφές έχουν βαθμό 6. Είναι η δυική συμπεριφορά που έχουμε στο τριγωνικό και στο εξαγωνικό δίκτυο, που αξιοποίησε ο Α. Φασούλας στην προσέγγισή του. Με αυτή τη μεθοδολογία αντί να αναζητήσει διαδικασίες που ελαχιστοποιούν τα στατιστικά σφάλματα με διορθώσεις του ετερογενούς χώρου φύτευσης, επινόησε την θεμελιακή ιδέα της χρήσης των γεωμετρικών μοτίβων, και συγκεκριμένα του εξαγωνικού, αφού είναι δεδομένο το ετερογενές υλικό που οφείλεται στο χώρο, για να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα μέσω της ανθεκτικότητας των εργασιών. Αυτή η μεθοδολογία λύνει αποτελεσματικά το πρόβλημα της επικάλυψης που δημιουργεί ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο μεταξύ των φυτών. Επίσης καθώς το εξάγωνο επιτρέπει έξι σχέσεις ενώ το τετράγωνο μόνο τέσσερις, έχουμε μια μεγαλύτερη δομική συμμετρία. Παράλληλα αυτή η δομή επιτρέπει μια θετική ανταγωνιστικότητα που θα μπορούσαμε να παρουσιάσουμε ως άμιλλα μεταξύ των φυτών. Έτσι η εξαγωνική δομή επιτρέπει και την αύξηση της αναπαραγωγής που δίνει τη δυνατότητα της ελαχιστοποίησης της τυπικής απόκλισης. Πολλές πρακτικές μελέτες και εφαρμογές έχουν γίνει κι ενισχύουν αυτή την προσέγγιση και γι’ αυτό το λόγο θεωρούμε απαραίτητα να γίνει ευρύτερα γνωστό στον τομέα της γεωργίας.

http://www.lygeros.org/articles?n=14327&l=gr

Δημοφιλή άρθρα

Newsletter

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μαθαίνετε τα τελευταία νέα

Εισάγετε το email σας:

Οι επισκέπτες μας

Νίκος Λυγερός - Ελληνική καινοτομία.